بهتر اُ مِ بوُ که از شروع، رِ صالح بودَن اَ ن مِ شناخت إِ، تَ ایکِ بعد از شناختَ، از اُکم مقدّسِ که وَشُ دادَ شَ، رو وَر گَردُنِ. ای مثل دربارَ اِ اُ چیزِ اَرف مِزَنَ کِ وَر اُشُ پِش اُمدَ :
«سگ وَ استفراغِ خا وَر م گردَ»،
نُ
«خوک شُشتَه شْ تَ، وَ غَلتیدَ دَر گِل.»