Popular Bible Verses from زبُور 119

Share

کلام تُو بَلدِه پایای مه چِراغ اَسته و بَلدِه راهِ مه نُور.

کلام تُو ره دَ دِل خُو نِگاه کدیم تا دَ ضِد تُو گُناه نَکنُم.

آدمِ جوان چِطور مِیتَنه که راهِ خُو ره پاک نِگاه کُنه؟ دَ وسِیلِه نِگاه کدونِ کلام تُو.

نیک دَ بَختِ کسای که فرمان های ازُو ره دَ جای میره و قد تمامِ جان-و-دِل اُو ره طلب مُونه،

تُو پناهگاه و سِپر مه اَستی، اُمِید مه دَ کلامِ ازتُو یَه.

بَلدِه مه فامِیدَگی بِدی تا شریعت تُو ره نِگاه کنُم و اُو ره قد تمامِ دِل خُو دَ جای بیرُم.

دِل مَره سُون فرمان های خُو مایل کُو، نَه سُون فایدِه دُنیایی.

بَلدِه مه خُوب شُد که مُصِیبت دِیدُم؛ تا قانُونای تُو ره یاد بِگِیرُم.

تَسَلی مه دَ غَیتِ مُصِیبت امی اَسته که وعدِه تُو زِندگی مَره تازه مُونه.

مَره دَ راهِ احکام خُو ھِدایَت کُو، چراکه ما ازوا لذَت مُوبرُم.

اَی خُداوند، راه-و-طرِیقِ قانُونای خُو ره دَزمه یاد بِدی؛ اوخته ما اُونا ره تا آخِر نِگاه مُونُم.

جان مه از شِدَّتِ غَم ناله-و-فِغان مُونه، مُطابِقِ کلام خُو مَره اُستوار کُو.

آه، که شریعت تُو ره چِیقَس دوست دَرُم؛ اُو تمامِ روز دَ فِکر مه اَسته.