چُون اگه بِخایُم اِفتخار کنُم، بَلدِه مه لَوڈگی نِیَسته، چراکه حقِیقت ره مُوگیُم. لیکِن ازی کار خودداری مُونُم، تا هیچ کس مَره از چِیزی که دَز مه مِینگره یا از مه مِیشنَوه، بالهتَر فِکر نَکُنه. و بَلدِه ازی که بخاطرِ امزُو مُکاشِفه های فَوقاُلعاده مغرُور نَشُنُم، جِسم مه گِرِفتارِ یگ میخَک شُد، یعنی گِرِفتارِ قاصِدِ شَیطو تا مَره عذاب کُنه و ما غرُور پَیدا نَکنُم.