پس، جه اویا کی شاهدانی ایتا پیله اَبر مانستن اَمی دور داریم، بائید اَمانم هر تا بار و هر گُنائی کی سخت امرا واپخته دَره، اَمی جا دورَ کونیم و پایداری مَرا اَ مسابقه درون کی اَمی جُلُو نَئه، بدوبیم، و اَمی چوم فقط به عیسی بِبه کی اَمی ایمانِ پِی ایسه و اَمی ایمانَ کاملَ کونه، و اُ شادی واسی کی اونِ جُلُو نَئه بو، صلیبَ تاب باوَرد و اونِ خِفت و خواریَ نیده بو بیگیفت و خُدا راستِ دَسِ تختِ ور نیشته.
