اَنه واسی، امانَم جه اُ روج کی اَنه بیشتاوستیم، شمرأ دُعا کودن جا دَس نکشه ئیم، و خُدا جا خوائیم تا شُمان اونِ اراده ی ایشناختنِ امرا، هر حکمت و روحانی فَهم درون پُر بیبید، تا شیمی رفتار، خُداوند لایق بِبه و بتانید اونَ کاملا خوشحال بُکونید: هر خُبِ کار درون ثمر باوَرید و خُدا ایشناختنِ درون رُشد بُکونید؛