پس می آرزو اَنه کی مرداکان همه جا، دعا بُکونید و مقدّس دسانَ بی غیظ و دعوا مرافه دعا ره بُجور بَبرید؛ هَطوئم خوائم کی زناکان آبرومندِ رختان دکونید، نیجابت و حیا امرا نه ببافته مو، یا زر و مروارید یا گران قیمتِ رختانِ امرا، بلکی خُبِ کارانِ امرا، هُطوکی لایق اُ زناکانی ایسه کی دینداری ادعایَ دَریدی.