چون يهوه، خدايت، تو را به سرزمينی که برای پدرانت ابراهيم و اسحاق و يعقوب قسم خورد که به تو بدهد، درآوَرَد، به شهرهای بزرگ و خوشنمايی که تو بنا نکردهای، و به خانههای پر از هر چيز نيکو که پر نکردهای، و حوضهای کنده شدهای که نکندهای، و تاکستانها و باغهای زيتونی که غرس ننمودهای. و چون از آنها خورده، سير شدی. آنگاه به هوش باش مبادا خداوند را که تو را از سرزمين مصر، از خانه بندگی بيرون آورد، فراموش کني.