1
اوّل سموئیل 11:1
کتاب مقدس - ترجمه کلاسیک بازنگری شده
RCPV
و نذر کرده، گفت: «ای يهوه صِبايوت، اگر به راستی به مصيبت کنيز خود نظر کرده، مرا به یاد آوری و کنيزک خود را فراموش نکرده، فرزند پسری به کنيز خود عطا فرمايی، او را در تمامی روزهای عمرش به خداوند خواهم داد، و تیغ بر سرش نخواهد خورد.»
Compare
Explore اوّل سموئیل 1:11
2
اوّل سموئیل 10:1
و او به تلخی جان نزد خداوند دعا کرد و زارزار بگريست.
Explore اوّل سموئیل 1:10
3
اوّل سموئیل 15:1
حَنّا در جواب گفت: «نه آقايم، بلکه زن شکستهدل هستم. شراب و باده ننوشيدهام، بلکه جان خود را به حضور خداوند ريختهام.
Explore اوّل سموئیل 1:15
4
اوّل سموئیل 27:1
برای اين پسر درخواست نمودم و خداوند خواسته مرا که از او طلب نموده بودم، به من عطا فرموده است.
Explore اوّل سموئیل 1:27
5
اوّل سموئیل 17:1
عيلی در جواب گفت: «به سلامتی برو و خدای اسرائيل خواستهای را که از او طلب نمودی، تو را عطا فرمايد.»
Explore اوّل سموئیل 1:17