بعد یِتا دییه فرشته یعنی سِوّمین فرشته اون دِتائه دِمبال سَر بییَمو و یِتا بِلِندِ صِدائه هِمراه بااوته: «اگه کِسی اون وحشی جانور و وه مجسمه ره پَرَسِش هاکانه و شه پیشونی سَر یا شه دَسِ سَر وه علامِتِ قبول هاکانه، وه هم خِدائه غَضِبِ شِرابِ جِم خوارنه اون شرابی که پِرملات و خالصِ، خِدائه غَضِبِ پیالهِ دِله دَشِندی بَییه. وه، مِقَدَّسِ فرشته هائه جلو و وَرهِ جلو، تش و گوگِردِ هِمراه عِذاب کَشِنه. و وِشونِ عِذابِ دی تا اَبد و تا اَبد بالا شونه. و اونایی که اون وحشی جانور و وه مجسمه ره پَرَسِش کاندِنه و هر کس که وه اسمِ علامِتِ قبول کانده، نا روزِ دِله آسایش دارنه و نا شوِ دِله.»