پَس از اونجه که مَسیح جِسمِ دِله عِذاب بَکِشیه، شِما هم، شه ره این طرزِ فِکرِ هِمراه حاضر و آماده هاکانین، چوون هر کس که جِسمِ دِله عذاب بَکِشیه، دییه گِناهِ هِمراه کاری نِدارنه. و بَقیهِ عمرِ جِسمِ دِله، نا آدِمی هِوا و هوسِ هِمراه، بلکه خِدائه ارادهِ دِله زندگی کانده.