هَینسِئه گه:
«هَینِن خِدایی تَختی پِش دَرِنِه
و شُو و روز وی معبدی دِلِه وِرِه خِدمَت کِنِنِه؛
و هون تخت نشین، شی حِضوری هَمرا وِشونِه سَرپَنا دِنِه.
وِشون دِ وَشنی نَوونِنِه،
و دِ تَشنی نَوونِنِه،
نا آفتاب وِشونی سَر تابِنِه،
و نا هیچ گرمایی گه بَسوجانِّه.