تا شِمِه دِلی چِش رووشِن بَوو، تا هون اِمیدی گه خِدا شِمارِ اونیسِه بَخونِسِه بِشناسین، و خِدایی هون بی حد و حِساب و پِرجلالِ میراثِ، مِقَدَّسینی دِلِه بِفهمین، و وی بی حد و حِسابِ قِوَّتی جا نسبت به اَما گه ایمون دارمی، باخَوَر بَووئین. هون قِوَّت، خِدایی پِر زورِ قدرتی جا گه دِ کار کِنِّه، اِنِه گه اونِه مَسیحی دِلِه بهکار بَیتِه، هون موقِه گه وِرِه مِردِگونی جا زینِّه هاکِردِه و آسِمونی جاهایی دِلِه، شی راسِ دَسی وَر هِنیشانیِه، هر ریاست و اقتدار و قِوَّت و فرمونروایی جا بالاتر، و هر اِسمی جا بالاتر نا فقط هین دوره ای دِلِه بَلگی آینده ای دورانی دِلِه هَم همینجور.