هر چَن اگه بَخوام افتخار هاکِنِم، نادون نیمِه، چون حَیقَتِ گِمِه؛ ولی هَین کاری جا دوری کِمِّه تا نَکِنِه یَنَفَر خیال هاکِنِه گه مِن اونچی ای گه می دِلِه وینِّه و میجا اِشنُنِه، گَت تَرمِه.
پس، هَینِسه گه هَین گَتِ مُکاشِفات گه بی حد و اندازه هَم هَسِّه مِنِه مغرور نَکِنِه، می تَنی دِلِه یَتِه تَلی مِنِه هادا بَوِه، یَعنی شیطانی طرفی جا، تا مِنِه عذاب هادِه و نِلِه مغرور بَووم.