وَ خاطر هَمِئِه که:
«اِیا روبَرُنِ تخت خدا هِت
و شاو و راز اُ آنا تِی معبدُش خدمت اَکنِت؛
و آناکِه لِی مِ تختا اَنی، خاد حضور خوش اُ آنایا سر پناه اَدَ.
آنایا دِگَه گُشنَه نابِت،
و دِگَه تشنَه نابِت،
نِه آفتُو شواَزاد،
و نِه هیچ گرمای سوزان دِگَهای.