«”هَرَ لاره وه قَومی و بِژَ:
’بَراستی بِ گوهه خو اونه بِبیهیسِن، بله اون چه جارا نِگارِن فام گَن؛
و بَراستی بِ چاوه خو اونه بِبینِن، بله اون چه جارا نِگارِن بِزانِن.‘
چون گو دله وی قَومی بویَ بَر،
گوهه وان گِران بویَ،
و چاوه خو گِردانَ،
گو نَگو بِ چاوه خو بِبینِن،
و بِ گوهه خو بِبیهیسِن
و ناو دله خودا فام گَن
و بِزُورِن و اَز شفایه بِدَمَ وان.“