Popular Bible Verses from شُله رسولا 17

Share

گو خلق دوو خدا بِگَرِن، بَلگو بِچِنَ بُ آلیه وی و اَوی پَیدا گَن، دوزَ گو خدا ژه مَ چی یگا دور نینَ.

اَوی تواوی مِرُوه همو مِلَتا ژه مِرُوَگه چه گِر گو سَر تواوی عَردی بژین؛ اَوی زَمانِت گو پِشتِر معلوم بونَ و اَو جیه گو اَو دِبی تِدا بژین کِفش گِر.

«اَو خدایه گو دُنیا و هَچی دِشدا گو تِدایَ آفِراند، خُدانه اَسمان و عَردیَ و اَو ناو معبدِت گو بِ دَسته بَشَری هاتنَ چه گِرِن دا ناژیت.

چون گو خدا رُژَگ کِفش گِریَ گو وه رُژه دا بِ واسِطا اَو مِرُوه گو بوخو بِژارتیَ دیه سَر دُنیایه بِ عدالته قضاوته بِگَت؛ و خدا بِ راگِرِنا وی مِرُوی ژه ناو مِریادا، راستا وه شُله دا اطمینان دایَ همو کَسه.»

بَجا چون اَم ژه نَسلا خدانَ، اَم نابی فِکِر گَن گو خداتی بینا زِر و زیو و بَرَگه یَ گو بِ هُنر و هِشه بَشَری هاته بیتَ چه گِرِن.