Popular Bible Verses from Jakovan kirjeine 1

Share

Velled, olgat vaiše hüväs meles, konz putut hot՚ miččihe taht manitusihe. Tö ved՚ tedat: konz teiden uskond manitusiš püžub vahvan, se kazvatab teiš tirpandad.

No ku kenel-ni teišpäi ei täudu melevut, pakikaha sidä Jumalalpäi, i hänele anttas sidä. Jumal andab kaikile täudel märal, lajimata.

Ka, kal՚hed velled, jogahižele mehele pidab tarkas kundelta, no ei pida rigehtida paginoiš i kurktundas

Teile pidab opetas tirpmaha kaiked, miše tö tegižitoiš täuz՚igäižikš i kaikes vigatomikš.

Tehkat, kut käskeb sana, algat olgoi vaiše kundlijoin – ika manitatoiš.

Ozakaz om se, ken püžuškandeb vahvan manitesiden keskes. A konz hän kaikiden manitesiden keskes om püžunu vahvan, ka hän sab vägestuzvencaks elon. Jumal om sen toivotanu nenile, ked händast armastaba.

Kaikutte hüvä andmine i kaikutte hüvä lahj tuleb ülähänpäi, taivhan tähthiden Tataspäi, kudambanno ei vajehtade nimi, i kus vauged da pimed ei vajehtade.

Se, kudamb kuleb sanan, a ei tege sen mödhe, om kuti mez՚, kudamb kacub ičeze modod zirklos. Ka, hän tarkas kacub ičeze päle, a ku lähteb, ka sid՚-žo unohtab, mitte hän oli.

Puhtaz, Jumalan da Tatan sil՚miš vigatoi uskond om se, miše pidäda hol՚t armotomiš lapsiš da leskiš, konz hö oma ahtištusiš, da vedäda ičtaze muga, miše mirun pahuz՚ ei tartuiži sinuhu.

Algha niken, ken putub manitushe, sanugoi: «Jumal mindai manitab.» Jumal ei voi putta pahan manitusihe, i iče ei manita nikeda. Kaikuttušt manitab hänen ičeze himo; se vedäb händast da hus՚utab.

Alembaine vel՚l՚ olgha korged sil, miše sab ülemban arvon