किसाबुने ओहिं यन्हिं बाज्ल धरैस्,
“‘यरङ् मानुसलकक्ठालाइ जाइबानाइ उखर्ह्वानि बोलोहोखान्,
सुन्बा ता तोहोलेके सुनँहला, तर किच्छुय नाँ बुझह,
दिठाबा ता दिठाहोला,
तर किच्छुय नाँ देखह।
किसाबुने यि मानुसलकक् मन दोंखोक् परौ भेहिन् सक्ल रहेट्थ्ला,
आउँ इखर्ह्वाक् आफ्निक् कानलक् बैर्हा भेल रहेट्थ्ला,
आउँ इखर्ह्वाइ आफ्निक् आँख निंभाल धरट्थ्ला!
नाटेन्ता इखर्ह्वाइ देख्तुहुन्बे,
कानें सुन्तुहुन्बे,
मनें बुझ्तुहुन्बे,
आउँ आफ्निक् मन मोरापाखा फर्कातुहुन्बे,
आउँ मुँइ उखर्ह्वानि राम्रो पार्तमिखान्बे।’”