Popular Bible Verses from Луқой Инҷил 14

Share

«Агар кахик Ман рит воwоту Ман чи додою очаш, инчу пуллотиш, вироту хортиш, ке ҳатто чи хапи ҷунш ғулитар азиз надорот, Ман шогирд вияк натунчӣ.

Кахик Ман шогирди вияк хоҳот, бояд хапи салибш сухоёт, яъне чи хапи баҳрш гудароту чи Ман ситам шавот.

Зеро кахик хапиш баланд носот, паст вичӣ, лекин хоксор одам, баланд вичӣ".

Ниҳиранка шумох тим, агар чи тамуми чизу чоротшинт даст нахашт, Ман шогирди вияк натунтишт.

Кумшинт, агар дидбонгоҳ соз карна вит, аввал хароҷотш ҳисоб накунтишт, ки пул биди караки бахшаш расчӣ ё на? Зеро, агар пойдеволш сухоёту пирахтагиш сози карак натунот, ҳама ветагит ҳолиш хантошту вошт: "Иш одам сохтумонш сар акуну биди карак наатун".

Баръакс, вахтик зиёфат туфаришт, камбағалту маъибту шалту курти даъват кун. Ав вахт барака виришт, чобахшак иштит некит гардунак натуношт. Анипти бахша подошт одилти қиёмати мет носишт".

Намак хуб чизх, лекин агар маззаш кук кунот, чукара тик ах шур куништ? Иранка намак нодаркор вичӣ, ҳатто поруб навичӣ. Ах фақат партоишту халос. Кайик дуғушна ғуш аст, дуғушот!»