Bǎ anô̌nu aběcǎ ama kè̌ lû̌ dě sǎyṳ lû̌û dě a hî̌ lû̌kû̌, “Nṳ̌hǎmôô̌ kû̌ he.”
Bǎbǎkǎlè Khûyṳ̂tǎ htè̌shěshukè lû̌û dě a hî̌ lû̌kû̌, “Gènè̤kè̌ mò̌, tě̤ta̤ lǒ̤bò dǒ hǐdǒkû mî̌, heběcǎ lǎ̤lṳ̂ kè̌tîkhî pe kû̌ anǎ̤ tôcǒ tô̤̌, a no pǒǐbò he kû̌ atě̤ta̤ lǒ̤bò hǒ. Bǎ hǐdǒkû nî̌ kòyò dǒ adû̌ khlo kû̌ henu a ô̌pe tôpwǎ̤ tô̤̌. Heběcǎ ǐlò̤bò dǒ hecǔdekû pṳ̂̌tocǒ. Na htû lû̌ma akhû̌akhî, a ǐ he tô̤̌ mî̌ tǒ̤ pwǎ na nô̤̌. He glè̌ cû̌ ma̤tǒ̤ ta̤sǔ phû̌mò̌dû̌ nutôcǒ dǒ a ma̤ takǎ shěshu Cǒmaradû̌nu hětè?”