En di träd Engel fölligt dös eter, en sprok me gurtem Stem: Wan er hokken dit Bēst önbödigt, en sin Bild, en nemt dit Målteken ön sin Voarhaud of üp sin Hund.
Di skel üt Gottes Wredheid Win drink, diär ünformängt inskänkt es ön di Wredheid Kelk; en skel pinigt ud me Jöld en Swåwel, voar di hellig Engeler en voar dit Lum.
En di Rok van jår Piniging skel âpgung van Ewigheid tö Ewigheid; en ja ha nin Ru, nogweder Nagt of Dai, welk dit Bēst önbödigt ha, en sin Bild, en wan er hokken dit Markteken van sin Nom önnommen hed.