น็อห พึอม เฌาพรา วี ต็อห ดี อาพีลีบ, “แตห แม ฮาว เครียะ ลักเลา ตี บอ ฮาว รึม โดบ อัน.”
ปัน ตี อาพีลีบ วี ฮาว เครียะ ลักเลา ตึอน. อัน วี ยึร ดูอี ตึอน ตีห ทัม แคง บับ ปี แดม ดา ซารา อาอีซายัะ, อี มูห ดูอี อี บยาน โฆรห เฌาพรา. ปัน ตี อาพีลีบ ดีหมอด อัน ต็อห, “อึย ดา, แม นับ ลอง ดาง โฆรห ปี ตีห แม ตี?”
ดูอี อี ตัห มืง เอทีโอบ ตึอน, อัน วี เวียะ โฆรห ตี ต็อห, “เหมา โอว ดี ปาย ดี นับ โฆรห อัน ตี, เซ อาว มึห ดูอี มาโนว โอว?” อัน แฮะ ฮอต ต็อห ปาย ตี, อัน วี แดะ อาพีลีบ ตัห โฮะ แดง ลักเลา อัน, แตห ฆาย กอย รึม.