જાયીની યે લોકા સાહલા સાંગ, કા આયકત ત રહસે, પન નીહી સમજા, અન હેરત ત રહસે, પન વળખી નીહી સકસે. કાહાકા યે લોકસા મન જડ, અન તેહના કાન બીહરા હુયી ગેહેત, અન તે તેહના ડોળા લાવી લીનાહાત, ઈસા નીહી હુય કા તે કદી ડોળાકન હેરત, અન કાનકન આયકત, અન મનકન સમજત અન પાપ કરુલા સોડીની માને સવ ફીરત, અન મા તેહાલા બેસ કરા.