«إِنْجِ يَهْوٜىٰهْ مَيْ ضُنْدُنَا، ‹عِدَنْ ذَاكَيِ تَڢِيَ أَ حَنْيَتَ، كَكِيَايٜىٰ عُمَرْنَيْنَ، تُواْ، ذَاكَ شُوغَبَنْثِ غِدَانَ، كَكُمَ لُورَ دَ ڢِيلِنْ غِدَانَ؞ ذَنْ بَاكَ دَامَرْ كَيْ دَ كَٰوُاْوَ أَوُرِينَ كَمَرْ وَطَنَّنْ دَسُكٜىٰ ڟَيٜىٰ أَغَبَنَ؞