عَمَّا تُنْ ڢَرْكُوانْ حَلِتَّ، ‹اللَّهْ يَيِ مُتَنٜىٰ نَمِجِ دَ تَمَثٜىٰ؞› دُواْمِنْ حَكَ ڢَا، مُتُمْ ذَيْ بَرْ بَابَنْسَ دَ مَامَرْسَ، يَمَنّٜىٰوَ مَاتَرْسَ، سُو بِيُنْ كُمَ سُذَمَ طَيَ؞ حَرْ نَنْ غَبَ بَذَاسُ ذَمَ مُتُمْ بِيُ بَ، سَيْدَيْ سُذَمَ كَمَرْ مُتُمْ طَيَ؞