«دُكْ وَنْدَ يَنُونَ شِے نَوَنٜىٰ أَغَبَنْ مُتَنٜىٰ، نِے مَا ذَنْ نُونَ شِے نَوَنٜىٰ أَغَبَنْ عُبَانَ وَنْدَ يَكٜىٰ أَ سَمَ؞ عَمَّا دُكْ وَنْدَ يَيِ مُسُونْ سَنِنَ أَغَبَنْ مُتَنٜىٰ، نِے مَا ذَنْيِ مُسُونْ سَنِنْسَ أَغَبَنْ عُبَانَ دَيَكٜىٰ أَ سَمَ؞»