يٜىٰڢْتَا كُوَ يَيِ ضَنْڟُوَا غَ يَهْوٜىٰهْ، يَثٜىٰ «عِدَنْ دَيْ كَا بَادَ أَمُّواْنَاوَا أَ هَنُّونَ، ذَنْ مِيڧَ هَدَايَ تَڧُواْنَاوَا؞ دُكْ أَبِنْدَ يَڢَارَ ڢِتُواْوَ دَغَ ثِكِنْ غِدَانَ دُواْمِنْ يَمَرَبْثٜىٰنِ سَعَدَّ نَكُواْمُواْ ثِكِنْ نَصَرَا دَغَ يَاڧِ دَ أَمُّواْنَاوَا، شِے ذَنْ مِيڧَ مَكَ هَدَايَ؞»