يَهْوٜىٰهْ يَا ثٜىٰ،
«ݣُونَكِے سُنَ ذُوَا عِنْدَ مَيْ نُواْمَ
ذَيْبِے بَايَنْ مَيْ غِرْبِے نَنْ دَنَنْ؞
مَيْ مَڟٜىٰوَرْ یَیَنْ إِنَبِے كُمَ
ذَيْبِے بَايَنْ مَيْ شُوكَ نَنْ دَنَنْ؞
تُدَّيْ كُوَ ذَاسُدِنْغَ ظُبُواْوَ
سَابُوانْ ضُوً إِنَبِے،
ڧأَنَانً تُدَّيْ كُمَ ذَاسُ ظُبَرْدَ
ضُوً إِنَبِے كُواْعِنَ؞
ذَنْ مَيَرْ وَجَمَعَتَ إِسْرَٰٓءِيلَ دَ أَلْبَرْكُنْتَ،
ذَاسُ سَاكٜىٰ غِنَا بِرَنٜىٰنْ دَ سُكَ ذَمَ كُڢَيْ،
سُذَوْنَ عَثِكِنْسُ؞
ذَاسُ نُواْمٜىٰ غُواْنَرْسُ سُثِ أَمْڢَانِنْسُ؞