هَنَّةُ تَيِ ضَنْڟُوَا تَثٜىٰ «يَا يَهْوٜىٰهْ مَيْ إِيكُواْ دُكَ، عِدَنْ كَدُوبِے وَهَلَرْ بَيْوَرْكَ حَرْ كَتُنَ دَنِے، بَكَمَنْتَادَنِے بَ، كَبَانِ طَا، تُواْ، سَيْ إِنْبَادَشِ غَ يَهْوٜىٰهْ دُكَنْ ݣُونَكِنْ رَايُوَرْسَ، كُمَ بَذَاعَ أَسْكٜىٰ كَنْسَبَ كُواْ كَطَنْ؞»