तब पत्रुस कल, “हननिया, काजे टुँ आपन मनम शैतानह राज कर देलो ओ पवित्र आत्मसे झूट बोल्लो? जग्गा बेँच्क आकुर पैँसा काजे नुकैलो? बेँच्नासे आघ उ जग्गा टुन्हक्के नैरह का? जग्गा बेँच्लो त, उहिँमसे आइल पैँसा फे टुन्हक्के नैरह का? असिन कर्ना विचार टुन्हक मनम कसिक आइल? टुह्र मनैनसे झूट नैबोल्लो तर परमेश्वरसे झूट बोल्लो।”
यी सुन्टीकि हननिया गिर्ल ओ मुगैल। यी घट्ना सुनुइयन सबजन डरले कायल हुइल।