Popular Bible Verses from 2 Crónicas 20

Share

e dixo: —"Xudeus, habitantes de Xerusalén, e ti, rei Ioxafat, prestade atención. Así di o Señor: non vos asustedes nin acovardedes ante esa inmensa multitude, porque a batalla non é cousa vosa, senón de Deus.

Non teredes necesidade de combater; estade quietos e firmes contemplando como vos salva o Señor. Xudá e Xerusalén, non vos asustedes nin acovardedes. Saíde mañá ó seu encontro, que o Señor estará convosco".

Ti os has xulgar, noso Deus, que nós nada podemos contra esa tropa que se nos vén encima. Non sabemos que facer se non é cravarmos os ollos en Ti".

De acordo co pobo, dispuxo que un grupo revestido de ornamentos sagrados marchase na vangarda cantando e loando ó Señor con estas palabras: —"Dade grazas ó Señor, porque é eterna a súa misericordia".

Logo que comezaron os cantos de xúbilo e de loanza, o Señor sementou discordias entre os amonitas, os moabitas e os montañeses de Seir que viñan contra Xudá, e matáronse uns ós outros.

Ioxafat, asustado, decidiu recorrer ó Señor, proclamando un xaxún en todo Xudá.

Cando nos ocorra unha calamidade —espada, inundación, peste ou fame— presentarémonos ante Ti neste templo —porque nel estás presente—, invocarémoste no noso perigo e Ti escoitarasnos e salvarasnos.

Mañá baixaredes contra eles cando vaian subindo a Costa das Flores; sairédeslles ó encontro no cabo do barranco que hai fronte ó deserto de Ieruel.

Xudeus de todas as cidades reuníronse para pediren consello ó Señor.