इहअ करै किई परमेशरै करार अर तेऊ खाऐ तेता लै सोह बी। ईंयां दुहै गल्ला निं बदल़ी सकदी, किल्हैकि परमेशर निं झ़ुठअ बोली सकदअ। तेऊ दैनी हाम्हां लै ज़बान कि तेऊ करनी म्हारी मज़त अर तेऊ लाणअ आप्पू लै दोश ज़ै सह म्हारी मज़त नांईं करे। तैही आसा म्हारी आशा परमेशरा दी, ज़िहै हाम्हैं जोश डाही खुशी-खुशी तेऊ नेल़ डेओए।