किल्हैकि तम्हैं आसा परमेशरे पूत, तैही छ़ाडी परमेशरै आपणैं पूते आत्मां म्हारै दिलै, ज़ुंण “बाबा, ए बाबा बोला।” ऐबै निं तम्हैं गलाम रहै, पर ऐबै आसा तम्हैं परमेशरे पूत। ऐबै ज़ै हाम्हैं परमेशरे पूत आसा, तेऊ दैणीं हाम्हां लै तिंयां सोभै गल्ला ज़ुंण तेऊ आपणैं पूता लै आसा डाही दी।