“ज़ुंण भेडा लुक्की दी आसा, मुंह डेऊणअ तिन्नां लोल़ै, ज़ुंण हेल़्ही का टल़ी दी आसा, तिंयां आणनीं मुंह बापस। ज़ुंण भेडा ज़खमी आसा हुई दी तेथ लाणअ मुंह मल्हम। दुबल़ी अर बमार भेडे करनी मुंह राम्बल़ी पल़ाई। पर आजू हांढणै आल़ी बडी भेडा ज़हा खास्सी च़र्बी अर ज़ोर आसा, तिंयां पाणीं मुंह काटी। किल्हैकि हुंह आसा सह फुआल ज़ुंण शुचअ नसाफ करा।