“किल्हैकि थारै तेऊ परमेशर बिधाता आसा तम्हैं तेऊ रज़दै-पज़दै देशै लाऐ दै निंईं ज़ेथ पाणींए गाडा, बधिया खाग अर डुघै पाणींए सोबल़ा आसा। तम्हैं सका तेऊ देशे धारा का चाम्बअ काढी अर पात्थर आसा तेथ लोहै ज़िहै। तेऊ देशै निं तम्हैं भुखै-नचिशै रहणैं। तेऊ देशे ज़िम्मीं दी हआ कणक, ज़ौ, दाख, फेडू नारदाणैं, जैतूनो तेल अर मखीर आसा रज्ज़ी खाणां लै।