बिधाता बोलअ सुलैमाना लै इहअ, “तंऐं मांगी सोभी का बधिया गल्ल। तूह सका त मुखा धन-माया, ज़ैदात, मशूरी, दुशमणे मौत, आप्पू लै लाम्मी अमर मांगी। पर तंऐं मांगी मुखा अक्ल अर समझ़ कि तूह मेरी तैहा परज़ा प्रैंदै राज़ करी सके ज़हा प्रैंदै मंऐं तूह राज़अ बणाअं। मुंह दैणीं ताल्है अक्ल अर समझ़ पर एता का लाऊआ दैणीं मुंह ताल्है खास्सी धन-माया, ज़ैदात अर एतरी मशूरी कि नां ताखा आजी कहा राज़ै भेटी अर नां ताह बाद कहा राज़ै भेटणीं।”