पी इंदे बाद एक अते, त्रिया, सोर्गदूत बड्डे शब्द कन्ने ए आखदे आया, “जेहड़ा कोई उस्स जानबर ते उस्स दी मूरत दी पुजा कर, ते अपने मथे जां अपने हत्थे उपर उस्स दी मोर ले ओ परमेसर दे प्रकोप दी निरी शराव, जेड़ी ओदे कटोरे च पाई गेदी ऐ, पीग ते पवित्र सोर्गदूतें समुक ते मेम्ने दे समुक अग्ग ते गन्धक दी पीड़े च पौग। उंदी पीड़ा दा तूंआं जूगे जूगे उठदा रोह्ग, ते जेहड़ा उस्स जानबर ते उस्स दी मूरत दी पुजा करदे न, ते जेड़े ओदे नां दी मोर लैंदे न, उनेंगी रात धयारे चैन नेई मिलग।”