आऊँ के आखे करना, ओदा त्यान दे, दुनिया दे खीरी दिनें च मुश्कल दे बेलै औने न। किके मनुक्ख छड़े अपने कन्ने गै प्यार करगन, तन्न दे लालची, फौड़ां मारने आले, निंदया, दुए दी बेश्ती करने आले, मा-प्यो दा उक्म टालने आले, शुक्र गुजार नेई ओनें आले, अपवित्र, दुए आसतै कोई प्यार नेई, माफ़ नेई करने आला, दोष लाने आला, अपनी खुआशें गी काबू नेई करने आले, पंगे बाज, पले दे बैरी, तोखा देने आले, बिना सोचे-बचारे लड़ाई लेने आले, दुए कोलां खास, ते परमेसर दी मर्जी नेई लेकन अपना सोख्ख-चैन चांने आले ओगन। ओ अपने आप गी पक्त दसगन, लेकन ओ परमेसर गी शक्ति गी मन्ना करगन, जेड़ी उनेंगी बदली सकदी ऐ; ऐसे लोकें कन्ने मेल-मलाप नेई रखो।