تے جد ترِیجے فرِشتے تُرہی نُوں پُھوک ماری تے اِک وَڈا سارا تارہ مشال وانگر بلدا ہویا اسمانوں ٹُٹ پیا تے ترِیجے حِصّے دریاواں تے پانی دے چشمیاں اُتّے آ پیا۔ اوس تارے دا ناں ناگ دُونا اکھواؤندا اے تے پانی دا ترِیجا حِصّہ ناگ دونے وانگر کَوڑا ہوگیا تے پانی دے کَوڑے ہو جان توں بتھیرے بندے مر گئے۔
