تے ایہہ جان رکھ پئی اخِیری زمانے وِچ بَھیڑے دِن آؤن گے۔ پئی بندے خود غرض پَیسے دے پیارے شیخی مارن والے مغرُور بُرا آکھن والے ماں پئیو دے نافرمان ناشکرے تے ناپاک۔ اصلی پیار توں خالی پتّھر دِل تُہمت لان والے تے بے مُہّار بَھیڑی طبیعت والے نیکی دے وَیری۔ دغاباز۔ ڈِھیٹھ۔ گُھمنّڈی۔ خُدا نالوں دُنیا دِیاں خُوشیاں نُوں بُہتا پسند کرن والے ہون گے۔ اوہ دِینداری دی ڈول تے رکھن گے۔ پر اوہدے اثر نُوں نا مَنّن گے۔ اجیہے تُوں وکھرا ہو جا۔