तेवी याकुब ज्यी मानता मान्यो। “केदी बोगवान मारी आरही रेन ज्या फिरना माय मारी होमाल केरी, एने माहु खाणेन केरता रूटो, एने पेरनेन केरता फाड़का आपी, एने मी मारा आबाख ने गेर हाजी हुकेच पुशो फिरीन आवो; ते यहोवा मारो बोगवान बोणी। एने ज्यो दिगोड़, जान मी खाम्ब उब राखेल हे, बोगवानान गेर बोणी, एने जो काय तु माहु आपहे तान दोहवो ईसो मी जोरूड़ तुवाह आप्या केरूह।”