Isaia ah amah ih jengta,
‘Arah mina loong asuh kah anno baat an:
Sen ih chaat bah echaat eh an; enoothong tajatkan ang ah;
Sen ih sok bah sok eh an, enoothong tatupkan,
tiimnge liidoh arah mina loong thung atak ah thungko,
neng na ih takah thaang chaatka ang ah
neng mik ah edook ang ah.
Emah lah angta bah, neng mik ih tup etheng rumta,
adoleh neng na ih echaat ethengta,
nengthung nengtak nawa ih jat etheng angta,
eno neng nga reenah thok eh theng rum taha, Rangte jengta,
ngah ih deesiit etheng rum tang.’”