اٜنْ نغٛودِ جٛکّٛوطٜ طُطّٜ اٜ ٻَلِّ مٜىٰطٜنْ، ندٜنْ کٛو ندٜيٜ جٛکّٛودٜ اٜ وٛودِ کُوغَلْ مُوطُمْ؞ نٛنْ مَا، کٛو ندٜ اٜنْ يِمْٻٜ طُطْٻٜ، اٜنْ نغَرْتِي بٛ ٻَنْدُ غٛعٛ نغَمْ اٜنْ کٛولَکٜ اَلْمَسِيحُ، اٜنْ فُو اٜنْ نجٛکّٛوتِرِ نٛ جٛکّٛوطٜ ٻَنْدُ نجٛکِّندِرِ؞