Te mè yeé ke, cìlì Càŋ déì baá cu bɔ̀ dé fà doô jomo njegé bele, à né ké ter lɔgɔ́ njií, ye: Bɔ̀ɔ́ mé dua yeé nyam mé naâ ké dùà doô nde né gèr ŋené, bɔ̀ɔ́ mé né ŋgùlàmúr seèn dua, mé né gi mé mágá seèn yoòr, né mene beè, né mene toò kuûn dɔɔ́ŋ nde gi né mé mbè fúrú-temé Càŋ ŋueé kuú, te bɔ́ kekɔɔ̀. Bɔ́ nde né tuar te we tarê yilá ndeé, bɔ́ nde né gèr mé we nyùm nàgàkèn fî ŋené. Bɔ́ gèr ŋene nde né toò bɔ̀ cìlì Càŋ mé *Mbieè Sèmè. Ju weè mé né bɔ́ ŋgie den sâ, nde né ter dé kèì cên faár yilí ŋaá den. Bɔ̀ɔ́ mé né nyam hèllè dua, mé né ŋgùlàmúr seèn dua, mé né gi mé mágá seèn yoòr dɔɔ́ŋ nde né gèr ŋené. Cíbí mé lou mene bɔ́ dù ndé ŋgwéh.»