“มี่ง อ๊ะ! มี่ง เถง แปะ ฝีง สา เหฑ่ง หวุย. อ๋อย หฒุ บั๋ว นิ่น บัว, ‘อ๋อย หฒุ สา กั้น เญย หวุย, หลิ่ว เล์ย เหฒียง เหว่ย ฌัง ฮนอย. เหว่ย หฒุ เฒี้ยว, อิสะลาเอน เมี่ยน เญย ทิน-ฮู่ง ก๊อง, “โอ อิสะลาเอน เมี่ยน อ้า! เยียม เม่ย บัว เญย บุด๋ง ม่าย ฝูง ตั๋ง ปุน เฒี้ยว เญย กะน้าย. สี ก๊อง เม่ย บัว ไม้ เฒาะ น้าย เต๋ย กะน้าย ธ้วด มี่ง, เม่ย บัว ไม้ ไฮ่ เบ๊าะ ไม้ ฮี่ง เม่ย บัว เญย วิน-วั้ง อ๊ะ.”
