ขูง อ๋อย หฒุ เหญี่ยม เม่ย โหฒว ต่อง เญย ฒุ์ย,
เซ เม่ย แหง่ง เฒี้ยว, เม่ย เญย ทิน-ฮู่ง.
เม่ย เยียม ติ้วๆ เดี๋ยง-เญี์ยม
เซว่ย เอ๋ย เฒาะ กั้น ปุน กั้น ฝีง เญย เฒี่ยน.
เม่ย หย่า ไม้ หมวัง เยีย เญย เฉีย.’”
เฒี้ยว ฮนั้ง น้าย ก๊อง.
เฒี้ยว ก๊อง, “แหง่ง โต์ เญย น่าม โญ์ว อ้า! หฑวน ต้าย ม่าะ! เหว่ย หฒุ เยีย โหฒว เม่ย บัว เญย เฒี้ยว. เยีย อ๋อย เยียม เหยียด นอม ฒี่ง กิ๊น เหยียด ล่าน, แอ๋ง เยียม เหยียด ฝีง กิ๊น อี ล่าน, หย่า ต้อ เม่ย บัว เถา สิโอน.