Amo ini ang ginasiling sang GINOO: “Dili maghimaya ang maalam sa iya kaalam, ukon maghimaya ang gamhanan nga tawo sa iya gahum, ang manggaranon dili maghimaya sa iya manggad; kondi ang nagahimaya maghimaya sa sini, nga sia may paghangup kag nakakilala sa akon, nga ako amo ang GINOO nga nagahikot sing kalolo, sing katarungan, kag pagkamatarung sa duta; kay sa sining mga butang nagakalipay ako, nagasiling ang GINOO.”