Kay ang GINOO nga imo Dios nagpakamaayo sa imo sa tanan nga binuhatan sang imo kamut; sia nakasayud sang imo paglakat sa sini nga daku nga kamingawan; sini nga kap-atan ka tuig ang GINOO nga imo Dios nag-upud sa imo; wala sing bisan ano nga butang nga nakulang sa imo.’