“โม ตฮัน ยุฮ อื ซ ฮอยจ ลู เลียก นึง วิฮัน ยุฮ พะจาว. ซ เกือฮ วิฮัน เซ แปน ป รแอม. ซ คัต ปุย โอ เญือะ ตอง ทไว โอเอีฮ ละ พะจาว ตัม ป เอีจ กอ ยุฮ ปุย อื โครยญ ซเง่ะ โฮ. ซ โรวก โบลวง โอเอีฮ ป รแอม ลัมเลือ ละ พะจาว นึง วิฮัน เซ. กซัต เซ ซ จุ โม ป เอีจ ลเตือฮ ติ แตะ ฮา ลปุง ซันญา ยุฮ พะจาว เซ นึง เฮียง แตะ, ละ ซ เกือฮ อื พาวม ดิ ไม่ แตะ. โม ป เนอึม รพาวม ละ พะจาว เยอ, ปังเมอ ซ ปุน อาวต ตอน ฮมัน แนฮ ลั่ง. ซ โกฮ ตอซู เอิน ปุ แตะ ไม่ กซัต เซ.
