Марагъа келип, Марадаки сувны ичалмай эдилер, чюнки о, аджджы эди. Онынъ ичюн бу ер Мара деп адландырылгъандыр. Халкъ Мусагъа шикяет иле:
– Бизлер не ичеджекмиз? – дедилер.
Муса, ярдым сорап, РАББИге ялварды. РАББИ исе онъа бир терек косьтерди. Муса терекнинъ парчасыны сувгъа ташлады, ве сув татлы олды.
Анда РАББИ халкъкъа низамнаме ве къанунны берди, анда да халкъны сынады.